maandag 24 april 2017

Review: Notilus - Notilus (Denovali Records, 2017) (Jazz / Elektronische Muziek / Dance)

Notilus is een nieuw project van 5 Franse muzikanten en bestaat uit: Philippe Rieger - live elektronica, Christophe Rieger - tenor en sopraan saxofoon en effecten, Guillaume Nuss - trombone en effecten, Paul Barbieri - trompet en effecten en Samuel Klein - drums.
De band, die al op diverse Franse festivals optrad, brengt hun debuut album op 28 april 2017 via het Denovali Records label uit.
Het album, dat 10 nummers bevat en 24 augustus 2015 te Straatsburg, Frankrijk, in de M33 studio werd opgenomen, verschijnt zowel op CD als op 180 gram vinyl (in 2 verschillende kleuren), in een dikke klaphoes en bevat tevens een inlegvel plus een gratis download code.

Het eerste nummer van het album heet "Tangerine" en daarin hoor ik de band een schitterende rustige mix maken van elektronische muziek en jazz, die na enkele minuten tijdelijk iets heftiger en bombastischer wordt, om terug te keren naar een rustig tempo. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna hoor ik "Behind", een swingende, zeer dansbare, uptempo mix van jazz en disco, waarbij het moeilijk is stil te blijven zitten en deze wordt gevolgd door "Pop Corn", waarin de band me een heerlijke mix van elektronische muziek, jazz en Zuid-Amerikaanse ritmes voorschotelt, die diverse tempowisselingen bevat.
Dan volgt "Kuku", een lekker in het gehoor klinkende mix van disco, elektronische muziek en energetische jazz, die aanzet tot dansen en enkele prima tempowisselingen heeft, waarna ik "Green Smile" voorgezet krijg en een prachtig rustig nummer met ruimtelijke invloeden.
In "Alien" schotelt Notilus me opnieuw een uitstekende mix van jazz en disco voor, die zeer dansbaar is en lichte Oosterse elementen bevat en in "Sapin" hoor ik de band een swingend jazz nummer spelen, dat diverse tempowisselingen plus een dansbaar ritme heeft.
Vervolgens laat de band me genieten van een progressief stukje muziek, waarin jazz, elektronische muziek en progressieve rock in elkaar vloeien, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een  licht hypnotiserend ritme bevat, waarna "Valse À Plumes" volgt en de band me een triest klinkend nummer voorzet, waarbij ik in gedachten een begrafenis stoet zie voorbij gaan en in het laatste nummer "Ned" speelt de band weer een lekker dansbare mix van elektronische muziek en jazz, die disco invloeden heeft.

"Notilus" van Notilus is een heerlijke plaat, die vol staat met swingende mixen van elektronische muziek, disco en jazz en ik kan deze schijf dan ook ten zeerste aanraden aan liefhebbers van dit genre.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Crystal Jacqueline - Await The Queen (Mega Dodo Records, 2017) (Psychedelische Pop)

Crystal Jacqueline werd in Wiltshire, Engeland geboren en al op jonge leeftijd ontwikkelde ze haar talent en liefde voor muziek.
Ze trad regelmatig in en rond Bath op, die haar lof en een waardevolle ervaring opleverden en verhuisde later verder naar het zuiden van het land, waar ze in verscheidene bands speelde, die in binnen en buitenland optraden.
Ze woont in Devon met haar varken, katten, ganzen en haar partner Icarus Peel, met wie ze samen in de band The Honey Pot speelt, die in 2012 startte en in het begin uit 5 personen bestond, maar tegenwoordig nog maar bestaat uit: Crystal Jacqueline - zang en piano, Icarus Peel - alle andere instrumenten en Brian Rushbrooke - drums.
In 2010 bracht ze haar solo debuut album "Heal Yourself" via Psychedandy Records uit en in 2012 verscheen haar eerste album met The Honey Pot, getiteld "To The Edge Of The World" op het Mega Dodo label.
In november 2012 nam ze de EP "A Fairy Tale" op met daarop 3 covers: "Cousin Jane" (Troggs), "A Fairy Tale" (Second Hand), "Play With Fire" (Rolling Stones), die door Fruits De Mer Records werd uitgebracht.
Haar LP "Sun Arise" werd in 2013 via het Mega Dodo Records label op de markt gebracht en bevat 16 nummers, inclusief de songs van de EP "A Fairy Tale".
Haar CD album "Electronic Memory", uit 2015, met The Honey Pot, verscheen in een zeer gelimiteerde box oplage van 100 stuks en bevat een 12 pagina's tellend boekje, 2 ansichtkaarten en een badge.
De nummers van de CD, waarvan de cover "Hole In My Shoe" van Traffic voor het eerst op CD is verschenen, werden eerder, in de zomer van 2014, door Fruits De Mer Records op 2 vinyl EP's uitgebracht.
"Rainflower" is het tweede album, dat in 2015 van haar is verschenen en hiervoor zijn alle nummers ook nu weer geschreven en geproduceerd door haar man Icarus Peel.
Het album is op 25 mei op 180 gram vinyl uitgebracht, waarbij de eerste 100 exemplaren vergezeld zijn gegaan van een A5 poster en naar rainflower ruikende bloemblaadjes en tevens is het album in een beperkte oplage verschenen als digipack met het bonusnummer "In My Chair".
De muziek van het album was op 24 mei te horen zijn tijdens het optreden van Crystal Jacqueline & The Honey Pot in The Half Moon te Putney, waar ze onderdeel uitmaakte van het "Games For May Festival", dat door Mega Dodo Records en Fruits De Mer Records georganiseerd werd.
Van de LP is het nummer "Winter Deep" in november 2015 op single uitgebracht, terwijl er ook een niet eerder uitgebracht nummer, plus een live uitvoering van een song te horen zijn.
Vervolgens werd begin 2016 de LP/CD (waarop 2 extra nummers staan) "Inside The Whale" van The Honey Pot uitgebracht, terwijl er van de beperkte uitgave van de 3CD versie slechts 150 verschijnen en deze bevat het album "Inside The Whale", het exclusieve live album "Live In London" (opgenomen tijdens het Games For May optreden), de single "Lisa Dreams" plus 2 bonus nummers en een interview met Icarus Peel en Crystal Jacqueline, waarbij het geheel verpakt is in een speciaal genummerd blik met waarzeggende vis.
Tevens werd de single "Lisa Dreams" in een beperkte oplage van 150 stuks op gekleurd vinyl speciaal voor leden van de Mega Dodo Records club geperst en deze is ook op zwart vinyl verschenen en op 9 mei 2016 verscheen de 7", 33 toeren, EP "Morning Dew" in een beperkte oplage op gekleurd vinyl via het Regal Crabomophone label van Fruits De Mer Records met daarop 4 nummers, waarop ze bijgestaan wordt door haar partner Icarus Peel.
Haar nieuwe album heet "Await The Queen" en deze verschijnt 16 juni 2017 in een beperkte oplage van 250 stuks als 2LP en is alleen verkrijgbaar als mail order via Mega Dodo Mail Order en Heyday Mail Order in Groot Brittannië en via Clear Spot in Europa, terwijl de CD en digitale  download overal te koop zullen zijn.

Het album, waarop ook Icarus Peel mee speelt en 17 nummers bevat, start met "Your Bartered Bride", waarin Crystal Jacqueline een uitstekende uptempo song ten gehore brengt, die een aanstekelijk ritme heeft, waarna "Crumble" volgt en ik een prima pop song in een gemiddeld tempo voorgezet krijg.
Daarna volgt de heerlijke licht psychedelische folk song, "Yesterlove", die in een niet al te hoog tempo wordt uitgevoerd en gevolgd wordt door "Love", een mooie, vrij rustige, licht psychedelische pop song.
Dan hoor ik "Ivy" van de EP "Morning Dew" en daarin zet ze me een prachtige rustige pop song voor, die folk invloeden heeft, waarna "Ahkbar" volgt en ik een lekker in het gehoor klinkende licht psychedelische pop song te horen krijg, waarin diverse subtiele tempowisselingen en een aanstekelijk ritme zitten.
In "Someone" hoor ik Crystal Jacqueline een rustige song spelen, waarin dat zeer herkenbare stemgeluid van haar meteen opvalt, terwijl de muziek mooi melodisch is, waarbij het tempo langzaam opgevoerd wordt en in "Faerie Tears" schotelt ze me fantastische rustige licht psychedelische folk song voor.
Vervolgens speelt ze "One White Day", een prachtige rustige pop song, met sensueel klinkende zang, die gevolgd wordt door "Rubies My Heart", eveneens een vrij rustige pop song, waarna "Sebastian" te horen is en hierin laat Crystal Jacqueline me genieten van een prachtige rustige mix van folk en pop.
Dan zet ze me "Breathe" voor en krijg ik een schitterende licht psychedelische pop song te horen, die me aan de muziek van Grace Slick en Jefferson Airplane doet denken en deze wordt gevolgd door "My Sad Days", een heerlijke melodische song met wisselende tempo's.
In "Spanish Horses" laat ze me weer zo'n prima uptempo pop song met folk invloeden horen en in "Your Dry Ghost" zet ze me opnieuw een rustige folk pop mix voor.
Verder hoor ik de titel song "Await The Queen", waarin ze een bijna 12 minuten durende pop song speelt, waarbij het tempo niet al te hoog ligt, afwisselend klinkt en psychedelische invloeden heeft, waarna het laatste nummer van het album volgt, getiteld "The Lost Song Of Sleep" en daarin speelt ze een verrukkelijke mix van folk en pop in een rustig tempo en voorzien van strijkers, waardoor de song een nogal trieste ondertoon heeft. (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)

"Await The Queen" van Crystal Jacqueline is een uitstekend album, dat over het algemeen vrij rustige muziek bevat, waarmee ze me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan deze schijf dan ook aanraden aan een ieder die van licht psychedelische pop en folk houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Chuck Norris Experiment - Chück Me! (Transubstans, 2017) (Hardrock)

Chuck Norris Experiment werd in 2004 te Gothenburg, Zweden opgericht en bestaat uit: Chuck Ransom - zang, Chuck The Ripper - sologitaar, Chuck Dakota - basgitaar, Chuck Rooster - sologitaar en Chuck Buzz - drums.
De naam Chuck Norris Experiment is gekozen als een eerbetoon aan de legendarische blues gitarist Charles "Chuck" Norris, die het klassieke live album "Los Angeles Flash" op 25 juni 1980 te Gothenburg maakte .
In de 13 jaar van bestaan, maakte de band al diverse LP's CD's, Split CD's / LP's en singles en verschenen verscheidene nummers via verzamel albums, die, sinds 2004, via verschillende labels, zoals I Hate Records, Off The Hip Records, Tornado Ride Records, Masterrock Records, Psycho T Records, No Balls Records, Bad Attitude Records, Nicotine Records, Scarey Records, Ghost Highway Records, Dope Productions, Savage Magic en Transubstans Records werden uitgebracht.
De CD "The Chuck Norris Experiment / So Fucking What" verscheen gratis bij OX-Fanzine in maart 2008 als een gezamenlijke uitgave van Psycho T Records, Masterrock Records & Tornado Ride Records.
Ook verscheen er in 2011 via Dope Productions een CD genaamd "The Pitcher Collection Vol.1", die, in een oplage van 150 stuks, gratis werd verstrekt bij het optreden van de band op 26 november 2011 in The Pitcher te Düsseldorf, Duitsland en waren er speciale uitgaven van albums, die alleen in Italië, Amerika, Duitsland en Australië verschenen.
De band trad met veel bekende Europese acts op, zoals Peter Pan Speedrock, Dozer, Exploited, Electric Eel Shock, Hard-Ons, Meteors en Bombshell Rocks.
Na hun album "Right Between The Eyes" uit 2014, dat via het Zweedse Transubstans label zowel op LP (rood en zwart vinyl) als op CD en als digitale download uitgebracht werd, verschenen er diverse 7"singles, een DVD en CD's via andere labels, onder andere: "Respect The Chuck America" (CD, Strange Magic Records, 2015), "Live In London (Bootleg Series - Part 2)" (CD, Dope Productions, 2016) en "Chuck Norris Experiment / Trigger McPoopshute - Split CD" (CD, Dope Productions, 2016), voordat hun zevende officiële studio album "Chück Me!" op 5 mei 2017 door het Transubstans label zowel op LP, CD als op digitale download wordt uitgebracht, waarna aansluitend, in 2017 en 2018, een uitgebreide wereldwijde tournee volgt.

Het album "Chück Me!" bevat 11 nummers, waarvan "Habit To Support", dat op single is verschenen, het eerste is en hierin hoor ik de band een lekkere stevige uptempo hardrock song spelen, die diverse tempowisselingen heeft en swingt (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), waarna "Money Maker" volgt, waarin de band me een uitstekende rock song met een aangenaam ritme voorschotelt.
Daarna hoor ik "It Won't Be Pretty" en ook deze swingende rock song wordt in een stevig ritme gespeeld en bevat enkele subtiele tempowisselingen en wordt gevolgd door "Outta Your Head", dat met een heerlijk licht hypnotiserend ritme start en in dit schitterende nummer zitten powerrock invloeden uit de jaren 80.
Dan zet de band me "Long Way Back" voor en krijg ik een fantastische rustige song te horen, waarmee de band me van begin tot einde in de ban van hun muziek weet te houden, waarna "Murder On My Mind" volgt en hierin brengt de band weer een heerlijke hardrock song ten gehore, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, waarbij de muziek me lichtelijk aan die van Kiss doet denken.
In "The Truth (Sticking To My Guns)" speelt Chuck Norris Experiment een geweldige swingende hardrock song met enkele prima tempowisselingen en in "Bad Hombres" laat de band me genieten van een lekker in het gehoor klinkende swingende hardrock song, die een aanstekelijk ritme heeft.
Vervolgens schotelt de band me "Liars N Thieves" voor en daarin speelt de band opnieuw een stevige hardrock song in een vrij snel tempo, die gevolgd wordt door "Piece Of Ass", een uitstekende rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en swingt, waarna het laatste nummer, "Bastards", volgt en ik weer zo'n verrukkelijke rustige rock song voorgezet krijg.

"Chück Me!" van Chuck Norris Experiment bevat 9 lekkere stevige hardrock songs, maar ook 2 schitterende rustige nummers, die naar mijn mening de uitschieters van de plaat zijn, waardoor deze schijf zeker bij de liefhebbers van dit genre in de smaak zullen vallen en ik kan hen dit album dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




maandag 17 april 2017

Review: This Other Kingdom - Rêveur (Wrong Way Records, 2017) (Psychedelische Rock )

This Other Kingdom werd in Dublin, Ierland, opgericht en bestaat uit: Declan Dunne - sologitaar en zang, Del Kerton, synthesizer en zang en Git Sweeney - drums.
De band bracht op 13 april 2013 hun debuut EP "Sunlight" in een beperkte oplage uit op CD, waarna op 4 maart 2015 het nummer "The Day, Your Day" volgde, een gratis download van hun debuut album "Telescopic", dat 11 april 2015 werd uitgebracht op zowel LP, CD en als digitale download.
Op 21 april 2017 brengt het Wrong Way Records label het tweede album van de band, "Rêveur", uit, in een beperkte oplage op oranje vinyl met paarse spetters en gestoken in een klaphoes en tevens verschijnt het album in een beperkte oplage op CD en als digitale download.

Het album, dat 11 nummers bevat, start met "Common Colours / Common Sounds" en daarin hoor ik de band een heerlijke licht hypnotiserende rock song in een niet al te hoog tempo spelen, waarbij de zang me enigszins aan die van Jim Morrison van The Doors doet denken, waarna "Eye Do Eye" volgt en ik een lekker in het gehoor klinkende uptempo rock song voorgeschoteld krijg, die swingt en licht psychedelische invloeden heeft.
Dan volgt "Telescopic State Of Mind", een uitstekende progressieve rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een entonig drums ritme bevat en gevolgd wordt door "Comatosed", dat op single is verschenen en hierin krijg ik een heerlijke swingende rock song voorgezet, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "Chemikle" laat This Other Kingdom me genieten van een licht psychedelische song met melodische rock invloeden, die vergezeld gaat met een vrij eentonig ritme, waardoor het nummer een hypnotiserend karakter krijgt en in "Rays For Days (When The Sun Did Shine)" zet de band me weer een prima rock song in een gemiddeld tempo voor, waarbij het drums ritme voor het hypnotiserende en de achtergrondzang voor een soul effect zorgt.
Vervolgens krijg ik "Hellion" te horen, waarin de band een schitterende aanstekelijke licht psychedelische rock song ten gehore brengt, waarna ik "Morning Skies" hoor en daarin speelt de band een fantastische psychedelische rock song in een rustig tempo.
Verder hoor ik een prachtig rustig instrumentaal Oosters getint nummer, waarvan ik de letter tekens niet weet te vinden, "Valley Of Nowhere", een geweldige  hypnotiserende rock song, die me opnieuw aan The Doors doet denken en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "This Is War", een verrukkelijke progressieve rock song, waarin een een dreigend ritme zit en zang, die aan die van Jim Morrison grenst.

"Rêveur" van This Other Kingdom bevat 11 heerlijke songs, waarmee de band me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan deze fantastische plaat dan ook van harte aanbevelen aan een ieder, die van psychedelische en progressieve rock houdt, maar ook aan hen, die van The Doors houden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Frozen Planet...1969 - Electric Smokehouse (Headspin Records / Pepper Shaker Records, 2017) (Spacerock / Progressieve Rock)

De Australische band Frozen Planet....1969, waarvan de leden uit Sydney en Canberra komen, werd begin 2012 tijdens een jam sessie opgericht door Paul Attard - sologitaar, Frank Attard - drums en Lachlan Paine - basgitaar.
Paul en Frank uit Sydney spelen tevens in de band Mother Mars en Lachlan in Looking Glass.
De opnamen van de jam sessie vonden plaats in de Frank Street Studio van Pepper Shaker Records, maar het zou nog een jaar duren, voordat er nummers van die opnamen werden gemixt en uitgebracht.
Het trio besloot een album uit te brengen met een naam, die op een filmsoundtrack leek, waarna er werd gekozen voor "Frozen Planet...1969" en tevens werd dat de bandnaam.
In 2014 trad de band voor het eerst live op en ook rond die tijd nam Frozen Planet...1969 een nieuwe jam sessie op, waar hun volgende 2 uitgaven van werden gemaakt.
Het debuut album "Frozen Planet....1969" verscheen in 2013 via Pepper Shaker Records op vinyl en als MP3 en werd in 2014 gevolgd door "Lost Traveller Chronicles Volume One" (Pepper Shaker Records), dat als 10" mini album uitgebracht werd, waarna de CD "Lost Travellers Chronicles Volume 2" (Pepper Shaker Records) in 2015 op de markt kwam.
Het nieuwe album van de band, "Electric Smokehouse", dat 11 januari 2017 via mail-order van Shiny Beast in Europa werd uitgebracht, is zowel op zwart als op gemixt paars doorzichtig vinyl in een klaphoes op het Headspin Records label verschenen en tevens in een beperkte oplage op LP en op CD via Pepper Shaker Records.

Het album, eveneens samengesteld uit opnamen van een jam sessie, bevat slechts 5 nummers en start met "Ascendant", waarin ik de band, gedurende iets meer dan 12 minuten, een geweldige mix van stoner, progressieve rock en spacerock hoor spelen, die in een vrij hoog tempo mijn gehoorgang binnen komt en swingt als een trein.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna zet de band me "Supersaturation" voor en krijg ik een schitterend stonerrock nummer te horen, dat diverse tempowisselingen bevat, in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en swingt, waarna "Shores Of Oblivion" volgt en hierin schotelt Frozen Planet...1969 me, in een rustig tempo, een heerlijke licht hypnotiserende mix van spacerock en psychedelische rock voor.
In "Sonic Egg Factory" mag ik bijna 15 minuten genieten van een fantastische mix van psychedelische rock, stonerrock en spacerock, die vrij rustig begint, waarna de band het tempo tijdelijk langzaam opvoert, om vervolgens terug te keren naar een rustiger tempo en dit loopt over in het laatste nummer, "Pretty Blown Fuse", dat nog geen 2 minuten duurt, waarin ik een stukje psychedelische spacerock te horen krijg.

"Electric Smokehouse" van Frozen Planet...1969 is een heerlijk album, waarvan ik van begin tot einde heb genoten en ik kan iedere liefhebber van zowel spacerock, progressieve rock en stoner, deze schijf van harte aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Quad - Quad (Sulatron Records, 2017) (Psychedelische Rock)

Nadat hij de band The Modern Art had ontbonden, richtte multi-instrumentalist Gary Ramon, die in diverse bands actief is en tevens het Acme Records label runt, in 1990, de band Sun Dial op te Londen, Engeland, waarmee hij tot nu toe 14 albums maakte.
In 1991 startte zijn solo project Quad, dat oorspronkelijk Liquid zou gaan heten
Hij werkte met een aantal mensen samen, inclusief technicus Lee Allen, om een geluid te verkrijgen, dat de muziek van de elektrische kosmische muziek uit de jaren 60 en 70 zo dicht mogelijk benaderde.
Zijn voornaamste invloeden hierbij waren bands en artiesten als: Silver Apples, Tony Conrad, Pierre Henry, Terry Riley, Kraftwerk, Amon Duul, Siloah, Ashra Tempel en Roland Kovac plus muziek van de labels Ohr en Brain.
Het album "Quad", verscheen in 1997, waarbij de eerste oplage op doorzichtig vinyl in een pvc hoes door het Acme label uitgebracht werd en tevens werd het album dat zelfde jaar door het Prescription label uitgebracht in een zeer beperkte oplage van 99 stuks op vinyl en deze was alleen via mailorder te koop en had een met de  handgemaakte hoes met kleurenfoto.
De her persing van de plaat verschijnt 5 mei 2017 in een beperkte oplage van 500 stuks op 180 gram oranje vinyl via het Sulatron Records label en bevat slechts 3 nummers en vermeldenswaardig is, dat er een dubbel CD in de planning is, die ook het tweede album van Quad bevat.

Het eerste nummer van het album, "Tempel", duurt bijna 15 minuten en hierin hoor ik Quad een geweldig psychedelisch nummer spelen, dat Oosterse invloeden en een licht hypnotiserend ritme bevat.
Daarna schotelt hij me een fantastisch progressief psychedelisch nummer voor, dat een terugkerend eentonig licht hypnotiserend ritme heeft en "Projection" getiteld is.(luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)
Op de B-kant staat het bijna 22 minuten durende "Revisitation Mantra", waarin Quad experimenteel psychedelisch start en een terugkerend ritme en Oosterse invloeden ingebouwd heeft, om na enkele minuten te veranderen en me een psychedelisch stuk muziek voorzet, waarin een vrouwenstem teksten spreekt, maar ook dit verandert na korte tijd, waarna ik een schitterend rustig melodisch stuk te horen krijg, dat tot het einde volgehouden wordt.

"Quad" van Quad bevat 3 verrukkelijke nummers, waarmee hij me van begin tot einde in de ban van zijn muziek heeft weten te houden en ik kan dit album dan ook ten zeerste aanraden aan een ieder, die van psychedelisch muziek houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Ensemble Economique - In Silhouette (Denovali Records, 2017) (Avant Garde/Elektronisch)

Ensemble Economique is het alias van multi instrumentalist Brian Pyle uit Manila, Californië, Amerika, die tevens in de bands Naked Island, RV Paintings en Starving Weirdos actief is.
Onder de naam Ensemble Economique bracht hij vanaf 2008 al 19 albums uit, waarvan "At The Foot Of Nameless Roads", die door het Digitalis Recordings label uitgebracht werd, de eerste is.
Daarna volgden: "Psychical" (Not Not Fun Records, 2010), "Standing Still, Facing Forward" (LP, Amish Records, 2010), "Untitled" (cassette, Sick Head Records, 2010), "Crossing The Pass, By Torchlight" (LP, Dekorder, 2011), "Live On KHSU: July 19th, 2011" (CD-R, Eigen Beheer, 2011), , "The Vastness Is Bearable Only Through Love" (Shelter Press, 2011), "Live In Manila, Ca. August 26th 2012" (CD-R, Eigen Beheer, 2012), "Spring 2012" ?(CD-R, Eigen Beheer, 2012), "Lee Noble / Ensemble Economique - Motion Forever" (Ltd.Edition LP, Hands In The Dark, 2012), "Live In London" ?(Very Ltd.Edition Cassette (40 stuks), Not Not Fun Records, 2012), "Light That Comes, Light That Goes"(Denovali Records, 2013), "Interval Signals" (Denovali Records, 2013), "The Fever Logic L.P. (Not Not Fun Records, 2013), "Winter Tour CDr, 2013" (CD-R, Eigen Beheer, 2013), "Ensemble Economique, Heroin In Tahiti - No Highway / Black Vacation" (Ltd.Edition LP, NO=FI Recordings, Sound Of Cobra, 2013), "Melt Into Nothing" (Denovali Records, 2014), "Blossoms In Red" (Denovali Records, 2015) en "Live In Prague April 6th, 2016" (Ltd.Edition CD-R, Eigen Beheer, 2016).
"In Silhouette", dat 31 maart 2017 verschijnt via het Denovali Records label is het 20ste album van Ensemble Economique, maar is het twaalfde officieel verschenen solo album.

Het album, dat 5 nummers bevat, start met het iets meer dan 21 minuten durende "In The Clear Waters Of Memory", waarin ik Brian een schitterend licht dreigend stuk elektronische muziek hoor spelen, dat vergezeld gaat van een door Jung An Tagen gesproken tekst en tevens experimentele avant garde invloeden kent.
Daarna zet hij me "Battle Cry" voor en hoor ik een geweldig dreigend elektronisch nummer, waarmee Ensemble Economique me zijn muziek in lijkt te zuigen en ik me in een of andere apocalyptische wereld waan, om gevolgd te worden door "Gonna Get Right With God, Right After This Next Cigarette", waarin de stem van Jung An Tagen opnieuw te horen is en ik een zwaar vrij duister stuk muziek voorgeschoteld krijg. (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)
In "I Can See The Light, The Edge Of Forever" wordt de elektronische muziek iets minder dreigend en werkt hij naar verlichting toe, dat te horen is in het laatste nummer "You In The Horizon", waarin de stem van Jung An, samen met een eentonige drums ritme, ook nu weer een belangrijke rol speelt en de muziek aanstekelijk, hypnotiserend en bijna dansbaar is.

"In Silhouette" van Ensemble Economique is een concept album, dat van duister naar licht gaat en bevat 5 fantastische nummers, die ik iedere liefhebber van avant garde en elektronische muziek ten zeerste kan aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl