maandag 18 september 2017

Review: Uffe Lorenzen - Flippertøs (Bad Afro Records, 2017) (Pop)

Uffe Lorenzen, alias Lorenzo Woodrose uit Kopenhagen, Denemarken, is de frontman van Baby Woodrose en Spids Nøgenhat en vanaf heden zal hij onder zijn eigen naam zijn muziek opnemen en uitvoeren, waarbij hij zijn teksten alleen nog maar in het Deens zal zingen.
De nummers voor zijn komende solo album "Galmandsvaerk", dat 10 november 2017 zowel als LP, CD en digitaal via het Bad Afro Records label verschijnt, nam hij op gedurende zijn verblijf op het eiland Gomera, dat bij de kust van Marokko ligt.
Het album, dat de opvolger is van zijn debuut album "Blows Your Mind!" uit 2001 (Bad Afro Records) en deze is 8 september 2017 vooraf gegaan door de single "Flippertøs”, die digitaal werd uitgebracht.

In "Flippertøs” brengt Uffe een mooie rustige aangename pop song ten gehore, waarin de muziek een mix is van pop en folk en me aan de muziek van Spids Nøgenhat doet denken.

"Flippertøs" van Uffe Lorenzen is een uitstekende single, waarvan ik liefhebbers van de betere pop kan aanraden, deze eens te gaan beluisteren.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Gudars Skymning - V (Transubstans Records, 2017) (Hardrock)

Gudars Skymning is een band uit Lapland, Zweden, die in 2006 werd opgericht en dat zelfde jaar hun demo "Gudars Skymning" op nam.
De bestond toen uit: Kenny Oswald Dufvenberg - zang en sologitaar, Dennis Ozzian Sjödin - drums, Anders Nord - drums en Tony Östman - basgitaar en in december 2006 kwam Knut Hassel als tweede sologitarist bij de band.
Hun debuut album "Dansa Tillbaks Till Din Grav" werd in 2008 in eigen beheer uitgebracht, maar hun tweede album, "Mörka Vatten", uit 2010, verscheen zowel op LP als op CD via het Italiaanse Black Widow / Bloodrock Records label.
Begin december 2012 ging de band, die toen nog maar uit Kenny, Knut en Anders bestond, naar Stockholm, om hun derde plaat, "Höj Era Glas", op te nemen,met daar op 10 nummers, waarbij Kenny zowel als solo- als de basgitarist speelt en deze is in november 2013 door het Transubstans label uitgebracht.
De band, die sterk beïnvloed is door de hardrock uit de jaren 60 en 70, blues, traditionele Zweedse folk en progrock, bestaat anno 2013 uit: Kenny, Knut, Dennis en Magnus Hasselstam - basgitaar en zingt hun teksten in het Zweeds.
Op hun album "Till Detta Var Jag Nödd Och Tvungen" uit 2016, dat door het Transubstans label uitgebracht werd, bestaat de band uit: Kenny Oswald Dufvenberg - zang en sologitaar, Knut Hassel - sologitaar, Magnus Hasselstam - basgitaar en Dennis Ozzian Sjödin - drums en worden de teksten in het Zweeds gezongen.
Ook op het album "V", dat in slechts 2 dagen live in de studio werd opgenomen, zingt de band in het Zweeds.

Het eerste nummer van het album, dat 9 september 2017 verscheen, heet "Orloks Boning" en daarin hoor ik de band een schitterend melodisch instrumentaal rock nummer spelen, waarna "Mars Makalös" volgt en de band me een stevige rock song voorzet, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en enkele subtiele tempowisselingen heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie).
Daarna speelt de band "Rakt Ut I Mörkret (Olycksfågel Part II)", waarin ik een heerlijke afwisselende song te horen krijg, waar tegen het einde een prima  voordracht in te horen is en dit nummer wordt gevolgd door "Egyptologens Gåta", een lekker in het gehoor klinkende hardrock song, die een aanstekelijk ritme heeft.
Dan hoor ik "Allman", een swingende rock song, die enkele tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door "Hjärtats Ödemark", waarin Gudars Skymning een vrij rustige, maar stevige, rock song ten gehore brengt.
In "Vid Vansinnets Berg" krijg ik weer een swingende hardrock song voorgeschoteld, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en diverse tempowisselingen bevat en in "Soppan" laat de band me een geweldige rock song horen, die in een rustig tempo start, maar geleidelijk meer snelheid krijgt en naar een climax gespeeld wordt.
Het laatste nummer heet "Angbands Hålor" en daarin zet de band me een schitterende rock song voor, die met prachtige klassiek aandoende gitaar klanken start, waarna de rock muziek wordt ingezet en ik een melodisch stuk muziek te horen krijg, die enkele tempowisselingen bevat en bij tijd en wijle vrij bombastisch klinkt.

"V" van Gudars Skymning is een heerlijke plaat om te beluisteren en ik kan iedere hardrock liefhebber deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Black Moon Circle - Flowing Into The 3rd Dimension (Space Rock Productions, 2017) (Spacerock)

Black Moon Circle is een band uit Trondheim, Noorwegen, die bestaat uit: Öyvin - zang en basgitaar, Vemund - sologitaar en Per - drums, terwijl de band op enkele nummers wordt bijgestaan door Dr.Space van Öresund Space Collective.
De bandleden speelden al jaren in de Noorse rock & roll muziek scene in bands als The School en The Reilly Express, voordat ze in 2011 de band Black Moon Circle oprichtten.
Hun debuut EP met gelijknamige titel verscheen in 2013 via Space Rock Productions en hun eerste volledige album "Andromeda" uit 2014, die via Crispin Clover Records en Stickman Records uitgebracht werd, kreeg lovende woorden in de underground media, terwijl de band ook in de top 10 van beste nieuwe bands door de Obelisk website werd gerekend.
In 2013 ontmoette Dr.Space van Öresund Space Collective de band en besloten samen jamsessies te spelen, die vervolgens opgenomen werden.
Het Space Rock Productions label bracht 14 augustus 2015 één van die vroege jamsessies in een beperkte oplage op vinyl uit, getiteld "The Studio Jams Vol.1:  Yellow Nebula In The Sky" en deze is in november 2016 gevolgd door "The Studio Jams Vol. II", die in een beperkte oplage van 400 stuks op gekleurd vinyl is uitgebracht en tevens als digitale download verkrijgbaar is.
Ook verscheen het album "Sea Of Clouds", dat in juni 2015 live werd opgenomen, op 1 april 2016 digitaal en 15 april 2016 op vinyl via Crispin Glover Records, waarbij de eerste 100 albums vergezeld zijn gegaan  van een 100ste deel van het complete originele hoes ontwerp, dat door Marius Martinussen is gemaakt.
Het nieuwe album van de band heet "Flowing Into The 3rd Dimension" en is door het Space Rock Productions label uitgebracht.

Het album bevat slechts 2 nummers, waarvan "Barnard's Loop" het eerste is en hierin hoor ik de band een geweldig stonerrock nummer spelen, dat spacerock, progressieve rock invloeden en een hypnotiserend ritme bevat en in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie).
Kant B van het album wordt beslagen door "Waves", dat iets meer dan 26 minuten duurt en daarin krijg ik opnieuw een fantastische mix van stonerrock en  progressieve rock voorgezet, die tot halverwege in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, waarna het tempo omlaag gaat en de muziek experimenteel wordt, om even later weer te veranderen en in een rustig eentonig ritme uitgespeeld te worden.

Black Moon Circle heeft me met "Flowing Into The 3rd Dimension" 50 minuten in de ban van hun muziek weten te houden en ik kan deze schitterende schijf dan ook ten zeerste aanbevelen aan iedere liefhebber van stonerrock, progressieve rock en spacerock.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Sula Bassana - The Ape Regards His Tail - Original Soundtrack (Sulatron Records, 2017) (New Age / Krautrock / Elektronisch)

In 2002 verscheen via het Nasoni label de LP "Dreamer" als debuut van multi instrumentalist Dave Schmidt, alias Sula Bassana, die alle instrumenten voor zijn rekening nam en bijna alle nummers zelf schreef.
Vervolgens werd "Dreamer" op CD uitgebracht en verscheen in 2004 via Dave's eigen Sulatron label en in 2005 nogmaals, maar dit keer via het Elektrohasch label en in 2012 bracht Dave deze CD opnieuw uit, aangevuld met 2 bonus nummers, die van zijn 7 inch vinyl single "Vegetable Man" / "Perry Rhodan" uit 2009 komen (Nasoni Records).
Tussen 2002 en 2012 brengt Dave diverse CD's en LP's uit, zoals de split LP met Vibravoid "Retronique" (Nasoni, 2003), "Sula Bassana And The Nasoni Pop Art Experimental Band Vol.1" (CD, Nasoni, 2006), "The Night" (CD, Sulatron, 2009 / LP, Pancromatic Records, 2009), "Kosmonauts" (CD, Sulatron, 2010) en "Dark Days" (CD/2LP, Sulatron, 2012) plus de single "Vegetable Man"/ "Perry Rhodan" (7 inch vinyl, Nasoni, 2009), plus diverse CD-R uitgaven, terwijl in 2014 de LP "Sula Bassana - Disappear + 3AM - Waves" via het Headspin label verscheen, waarbij 3AM een alias is van Chino Burga, een legendarische underground rockmuzikant uit Lima, Peru, die reeds 20 jaar bezig is met het maken van vrij heftige muziek en in verschillende rock bands speelt (La Ira De Dios, Necromongo, La Garua en Los Entierros).
Normaal gesproken speelt Dave nooit live onder de naam Sula Bassana, maar op het Roadburn festival te Tilburg, Nederland, maakte hij daar een uitzondering voor en vormde een band rond zich, die voor deze gelegenheid bestaat uit: Sula Bassana - sologitaar, synthesizer, mellotron en FX, Komet Lulu - basgitaar en FX, Rainer Neeff - sologitaar en FX en Marcus Schnitzler - drums.
"Live At Roadburn Festival 2014" bevat bijna het hele concert van de band, dat via het Sulatron Records label zowel op CD als LP is verschenen, waarbij de CD 13 maart 2015 werd uitgebracht en de LP op 8 mei 2015 in een gelimiteerde oplage van 777 stuks op marmer kleurig vinyl, waarbij verder opgemerkt kan worden, dat het album ook deze keer door krautrock legende Eroc gemasterd is en het artwork door Lulu Artwork (Komet Lulu) is gedaan.
Ook album "Shripwrecked" van Sula, dat 12 februari 2016 verscheen, is zoals gewoonlijk gemasterd door Eroc, maar waar normaal gesproken het artwork door Lulu Artwork wordt verzorgd, heeft hij deze keer gekozen voor het schilderwerk van Frank Lewecke, die ook de hoes van zijn album "The Night" maakte.
Op zijn CD album "Organ Accumulator + Disappear", dat 17 februari 2017 is verschenen, heeft hij er voor gekozen zijn nummers van de split LP "Disappear" /  "Waves" nogmaals uit te brengen, maar nu gekoppeld aan "Organ Accumulator", dat in het voorjaar op LP via het Deep Distance Records label zal verschijnen.
Zijn album "The Ape Regards His Tail - Original Soundtrack", een science-fiction film van film maker Michael Yates, verscheen 7 juli 2017 via zijn eigen Sulatron Records label op CD en bevat 8 nummers, waarbij Dave gebruik maakte van synthesizers, mellotron, orgel, elektrische gitaar, elektrische piano en strijkers ensembles.

Het album start met "Beginning", waarin Sula een schitterend rustig stuk synthesizer muziek ten gehore brengt, dat door piano klanken ondersteund wordt, waarbij het doordringende hypnotiserende synthesizer geluid, mijn brein in een diepe toestand van rust brengt.
Daarna speelt hij "Dreams", eveneens een prachtig rustig synthesizer nummer, waar de rust van af straalt en dit wordt gevolgd door "Rocks 1", een vrij zwaar en duister klinkend nummer, dat een enigszins mystieke ondertoon bevat.
Ook in "Desert" krijg ik een heerlijk hypnotiserend nummer voorgezet, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en mijn geest tot rust brengt, waarna ik "Sand Waves" hoor en Sula me mee neemt op een psychedelische trip door het heelal, door me een fantastische dansbare mix van kraut- en spacerock te spelen, waarbij stil zitten geen optie is.
Dan volgt "Rocks 2", een vervolg van "Rocks 1" en ook dit bevat een duister en zwaar stuk muziek, waarbij het ritme hypnotiserend klinkt (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie).
In "Water" laat Sula me iets meer dan 20 minuten genieten van een licht hypnotiserend nummer, dat in de stijl van de muziek van Deuter gespeeld wordt, waarbij het geluid van zeegolven een belangrijke rol speelt en op die manier werkt hij naar de climax toe, die tegen het eind van het nummer bereikt wordt.
Het laatste nummer van de CD heet heel toepasselijk "Ending" en daarin krijg ik opnieuw een verrukkelijk stukje licht psychedelische elektronische muziek  voorgeschoteld, dat mijn geest tot rust brengt.

"The Ape Regards His Tail - Original Soundtrack" van Sula Bassana is een fantastische CD, waarvan ik ten volle heb genoten en volledig tot rust ben gekomen en ik kan deze geweldige schijf dan ook ten zeerste aanraden aan een ieder, die van elektronische en new age muziek houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Stay - Always Here (Regal Crabomophone, 2017) (Psychedelische Pop)

De Spaanse band Stay werd in 2001 te Barcelona opgericht en bestaat uit: Jordi Bel - zang en sologitaar, Israel Palacio - orgel en achtergrond zang en Jordi Casals - drums en percussie.
Nadat de band de demo's "Stay" (2001) en "As Another Girl" (2003) had gemaakt, verscheen hun derde EP "So Slow" in 2004 via het Engelse Matchbox Recordings label.
Vervolgens kwamen ze, door hun Britpop sound in dat zelfde jaar in beeld bij het Wild Thing Records label uit Madrid, die hun debuut album "Starting To Lose Control" in 2005 uitbracht, waarvan 2 singles werden getrokken.
Door goede recensies kreeg de band optredens op nationale festivals als Primavera Sound 06 en Bilborrok, maar ook werden ze uitgenodigd voor het TV programma Conciertos de RNE3.
Het tweede album van Stay, "Things You Cannot See", verscheen in 2007 via Wild Thing Records en daarop waren behalve Britpop, ook invloeden uit Amerikaanse eind zestiger jaren muziek hoorbaar, die vocale invloeden had in de stijl van The Byrds en Crosby, Stills, Nash & Young en tevens begon de band op dit album  te experimenteren met psychedelische muziek en Britse soul in de stijl van Spancer Davis.
Met dit album had Stay zoveel succes, dat er bijna elke dag wel muziek van hen op Chema Rey’s radio show Bulevar (RNE3) te horen was en de band genomineerd werd voor de Pop-Eye prijs voor de beste psychedelische band van 2008.
In 2008 verscheen hun EP "Kashmir Reflection" via Bip-Bip Records, die een voortzetting was van de ingeslagen muzikale weg, waarbij instrumenten als sitar, theremin, Hammond orgel, farfisa keyboards en Moog synthesizer een belangrijke plaats in nemen.
Daarna verscheen in december 2008 een 7" single met 3 covers versies: "2,000 Light Years From Home" (The Rolling Stones) / "Chicago" (Graham Nash) / "Rainy Day, Mushroom Pullow" (Strawberry Alarm Clock) op gekleurd vinyl via het Fruits de Mer Records uit Engeland.
Tussen juni en oktober 2009 nam de band het album "Passport To Freedom" op, waarop de band vocaal werd bijgestaan door Daniel Wylie (ex-Cosmic Rough Riders) en Jero Romero (The Sunday Drivers) en in 2010 door Subterfuge werd uitgebracht.
In 2011 trad de band als voorprogramma op voor Liam Galagher's Beady Eye in Madrid en hun vierde album "The Fourth Dimension", dat in Liverpool werd opgenomen, verscheen in 2012, waarna optredens volgden met onder andere: Beady Eye, Ocean Colour Scene, The Pretty Things en Daniel Wylie's Cosmic Rough Riders.
Verder werden de EP "Mersey Dream" (Fruits de Mer/Subterfuge Records, november 2013) en de LP "The Mean Solar Times" (Picture in my Ear Records, 2016) uitgebracht.
Laatst genoemde werd geproduceerd en opgenomen door Britpop guru Owen Morris (Oasis, The Verve, Ash, The View, Towns, enz.) en bevat medewerking van Andy Bell (Ride, Hurricane#1, Oasis, Beady Eye), die op 3 nummers mee speelt.
Op 25 september 2017 verschijnt de 5 nummers tellende 7" gekleurd vinyl EP "Always Here" via het Regal Crabomophone label, een sub label van Fruits de Mer Records, waarop behalve 2 eigen nummers, ook 3 covers staan en vermeldenswaardig is nog, dat iedere single een bonus DVD bevat van de documentaire film "Making Of", waarop te zien is hoe de opnamen gingen voor het album "The Mean Solar Times".

De EP start met het titelnummer "Always Here" en daarin laat Stay me een lekker in het gehoor klinkende jaren 60 gerelateerde Britpop song horen, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie), waarna ik een cover van een Bee Gees nummer voorgezet krijg, getiteld "Every Christian Lion Hearted Man Will Show You" en hierin krijg ik een uitstekende aanstekelijke pop song te horen, die licht psychedelische invloeden bevat.
Daarna volgt de cover "Where Have All The Good Tmes Gone"(The Kinks) en hoor ik Stay een verrukelijke uitvoering van dit nummer spelen en deze wordt gevolgd door een remix van "You Know It's Right", waarin de invloed van de muziek van The Byrds naar voren komt en op dit nummer speelt Andy Bell (Ride, Oasis) als gastgitarist mee.
Het laatste nummer van de EP is een cover van The Buffalo Springfield, "Rock And Roll Woman" en ook daarin laat de band me een prima versie van deze song horen.

"Always Here" van Stay bevat 3 heerlijke covers plus 2 schitterende eigen songs, die ik iedere liefhebber van licht psychedelische pop kan aanraden eens te gaan beluisteren.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




maandag 11 september 2017

Review: Unreal City - Frammenti Notturni (AMS Records, 2017) (Progressieve Rock / Symfonische Rock)

Unreal City werd in de zomer van 2008 te Parma, Italië opgericht door Francesca Zanetta - sologitaar en mellotron en Emanuele Tarasconi - piano en keyboards, die samen met Dario Pessina - basgitaar en zang en Andrea Gardani - drums en percussie de band vormen.
Unreal City deed mee aan verscheidene band wedstrijden en won de "best original song" award bij de NeoDOP music awards en een zilveren medaille bij de Liber@mente wedstrijd, waarna ze in 2012 hun debuut EP uitbrachten.
In januari 2013 kwam de band onder contract bij AMS/BTF Records, die in april dat zelfde jaar hun eerste album "La Crudeltà Di Aprile" (de wreedheid van april) uitbracht.
Het album leverde de band veel positieve recensies op in muziektijdschriften, fanzines en websites en ook kwam het album in de top van veel Italiaanse progressieve rock albums hitparades, waarna de band op diverse belangrijke Italiaanse podia speelde, zoals: MetaRock festival met Banco Del Mutuo Socorso in Pisa, het Cre.Sta Festival en het FIM Festival in Genua en de Il Giardino Club in Verona, maar ook speelden ze op internationale podia, waaronder het Terra Incognita Progressif Festival in Québec City (Canada) om hun album te promoten.
Op 15 december 2014 verscheen hun videoclip “Lo Schermo Di Pietra” op single, als voorloper van hun tweede album "Il Paese Del Tramonto", dat half januari 2015 door AMS/BTF Records werd uitgebracht, waarna de band ging toeren door Europa, onder andere in Nederland, België, Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland.
Het album, dat 7 nummers bevat en in augustus 2014 in de Hilary Audio Recording Studio te Sori, Italië werd opgenomen, is op 3 verschillende manieren uitgebracht, zowel als CD, als gelimiteerde editie CD (genummerd en gesigneerd, oplage 100 stuks) en als gelimiteerde editie bundel CD, dat wil zeggen: gelimiteerde gesigneerde CD + gelimiteerd Unreal City's Tour T-Shirt + gelimiteerde gesigneerde promotie ansichtkaart.
Hun nieuwe album, dat 10 september 2017 via het AMS records label op CD  en op LP (in een klaphoes) is verschenen, heet "Frammenti Notturni" en daarop is drummer Andrea Gardani vervangen door Marco Garbin, terwijl de gastmuzikanten Matteo Bertani - viool en Camilla Pozzi - zang op het album mee spelen.

Het album, dat 5 nummers bevat, begint met "La Grande Festa In Maschera", dat in 5 stukken is onderverdeeld; a) "Desir"; b) "Exitacion"; c) "Plateau"; d) "Orgasme" en e) "Résolution".
In dit nummer hoor ik de band een iets meer dan 13 minuten durende symfonische progressieve rock song spelen, die tevens invloeden van jazzrock herbergt,  diverse tempowisselingen bevat en technisch van hoogstaande kwaliteit is, waarmee de band me meteen in de ban van hun muziek weet te krijgen.
Daarna laat de band me genieten van "Le Luci Delle Case (Spente)", dat in een rustig tempo start, maar geleidelijk iets meer vaart krijgt en hierin worden jazz invloeden verweven met progressieve en symfonische rock, waardoor een swingend geheel ontstaat, dat enkele prima tempowisselingen en geweldige zang heeft.
In "Barricate" krijg ik een prachtige rustige symfonische song voorgezet, die tegen het einde versneld wordt en swingt (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), waarna ""Il Nido Delle Succubi" volgt en Unreal City me een heerlijke rock song voorschotelt, die in een gemiddeld tempo begint, daarna een aanstekelijk dansbaar ritme krijgt en vervolgens over gaat in een verrukkelijk stuk symfonische rock, dat in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en zowel Engelse als Italiaanse tekst bevat, waarna het nummer in een gemiddeld tempo wordt afgesloten.
Het laatste nummer heet "Arrivi All'Aurora" en daarin speelt de band een schitterende rustige licht psychedelische song, die na enkele minuten verandert in een uitstekend symfonisch rock nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.

"Frammenti Notturni" van Unreal City bevat 5 fantastische nummers, waar ik van begin tot einde met volle teugen heb genoten en ik kan deze schijf dan ook aanraden aan iedere liefhebber van zowel progressieve als symfonische rock.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Vibravoid - Mushroom Mantra's (Stoned Karma Records, 2017) (Psychedelisch)

Vibravoid werd in 1990 te Düsseldorf, Duitsland, opgericht en bestaat uit: Christian Koch - zang en sologitaar, Frank Matenaar - drums en Dario Treese - orgel.
De band heeft zich muzikaal laten inspireren door o.a. (een vroege) Pink Floyd, Electric Prunes, Strawberry Alarm Clock en Spacemen 3 en talloze andere psychedelische progressieve rock bands.
Sinds 2000 heeft Vibravoid diverse LP's en CD's uitgebracht via verschillende labels, zoals: Triggerfish, Nasoni, Anzitisi Records, Krauted Mind Records, Herzberg Verlag en Sulatron.
Nadat ze begin 2013 hun eigen label Stoned Karma Records hebben opgericht, verschijnen daarop hun platen (onder andere "Psychedelic Blueprints - An Introspection Of The Years 2000-2013" en de 6 CD box "Loudness For The Masses"), maar ook staat de band met een nummer ("Nearby Shiras", een cover van Kalacakra) op de LP Head Music van het Fruits De Mer Records label en is in 2013 de 7" gekleurd vinyl single "Colour Your Mind", waarop 3 covers staan, uitgebracht via dat zelfde label uit Engeland, gevolgd in 2015 door de 7" gekleurd vinyl single "Steppin' Stone" , die eveneens 3 covers bevat en via Fruits De Mer verscheen.
De band stond op het "14th Dream Of Dr.Sardonicus" festival te Cardigan, Wales, dat van 5 tot 7 augustus plaats vond en georganiseerd werd door Fruits De Mer Records, waarbij één van de live nummers ongetwijfeld hun nieuwe 7" gekleurde vinyl single met klaphoes, "In-A-Gadda-Da-Vida", was, die 9 augustus 2016 in beperkte oplage via Fruits De Mer Records verschenen is.
De single, werd 30 september 2016 gevolgd door hun nieuwe album "Wake Up Before You Die", dat op hun Stoned Karma Records in een beperkte oplage op LP en CD werd uitgebracht, waarbij de CD uitvoering 4 extra live nummers bevat.
Via Stoned Karma Records verschenen in 2017 de albums "A Night At The Museum" (3LP) en "Triptamine E.P. Volume 5", dat tijdens hun "wake Up Before You Die" optreden in Haus Der Jugend in 2016 werd opgenomen en in een beperkte oplage van 1000 LP's inclusief een kleurenposter op A10 formaat uitgebracht is.
Op 17 november 2017 verschijnt het nieuwe album van de band, "Mushroom Mantra's", zowel op LP als CD en als download, waarbij vermeldenswaardig is, dat de pre-order editie van de LP in een beperkte oplage van 200 stuks op gekleurd vinyl geperst is en een poster plus picture postcard disc bevat, die een nummer bevat, dat niet op de LP staat, terwijl op de CD uitgave 3 extra nummers staan, die tijdens een opname sessie uit 1992 stammen en niet eerder zijn uitgebracht.

Het album begint met "Om Gang Ganpataye Namah" en daarin schotelt de band me een schitterende psychedelische song voor, die een dansbaar ritme bevat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "The Legend Of Doctor Robert", een geweldige aanstekelijke dansbare song, die over het nummer "Dr.Robert" van The Beatles gaat.
Daarna hoor ik "Echoes Of Time", een fantastische psychedelische song, waarmee de band me in een lichte trance brengt, waarna "Sarveshaam Svastir Bhavatu" volgt, die dezelfde uitstraling heeft en ik min of meer een vervolg van de vorige song te horen krijg.
Dan zet Vibravoid me "Apollo69" voor en mag ik opnieuw genieten van een verrukkelijk instrumentaal psychedelisch rock nummer, waarbij stil zitten niet aan de orde is en dit nummer wordt gevolgd door "Purple Pepper", waarin de band een heerlijke rustige dromerige song ten gehore brengt.
Het laatste nummer van de LP, dat "The Orange Coat" heet, duurt bijna 20 minuten en hierin neemt de band me mee in een psychedelische trip, waar invloeden van The Beatles in te herkennen zijn.
Vervolgens gaat de CD verder met "Krautfaktor I", een instrumentaal psychedelisch stukje met krautrock invloeden, dat een vervolg krijgt in "Krautfaktor II", dat rustig en eentonig begint, waardoor er een hypnotiserend effect ontstaat, maar geleidelijk komt er meer vaart in het nummer, dat steeds meer krautrock invloeden krijgt, om vervolgens weer rustiger gespeeld te worden, waarbij de muziek rond gaat en van het linker naar het rechter kanaal gepomt wordt, zodat er opnieuw een hypnotiserend effect optreedt.
Het laatste nummer van de CD heet "Krautfaktor III" en daarin verrast de band me door een experimenteel stuk muziek ten gehore te brengen, dat tevens een hypnotiserend ritme bevat.

"Mushroom Mantra's" van Vibravoid is een geweldig album, dat vol heerlijke psychedelische muziek staat en ik  kan deze schijf dan ook ten zeerste aanraden aan een ieder, die van dit genre houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl